من و تنهايهايی بی نهايت

bezudi

tanhaieha — Fri, 06 Feb 2009 13:25:38 GMT

salam

az ghiyabe tulani besyaar ozr mikhaham inshalah dobare matalebe jaleb o khandani dar weblogam khaham newesht.

narges

سحر

tanhaieha — Sun, 23 Apr 2006 10:56:33 GMT

آه ان مسا فر از سفر شاید بیاید . باید بمانم منتظر شاید بیاید .
سوز دعآی هر شب و نیمه شب من .شاید شبی شد کارگرشاید بیاید .
آه ان که یک شب بی خبر از پیش من رفت یک روز آ خر شابد بیاید .
با ایل گل ها یک سحر ز آن سوی صحرا.آهسته از کوه کمر شاید بیاید .
روزی به پایان میرسد تنهای من.بر شب شب من هم سحر شاید بیاید .
در های و هوی باد و باران بهاری . همراه یاس و نیلوفر شاید بیاید .
هی می تپد در سینه ام دل بی قرارست . هی می پرد پلکم دیگر شاید بیاید.
این گوشه در این شب و شب تنهای غم . چشم براه گوشم به در شاید بیاید .
چون دیشب شب های دیگر باز امشب . باید بمانم منتظر شاید بیاید .

معجزه

tanhaieha — Wed, 15 Feb 2006 16:05:37 GMT

وقتي سارا دخترک هشت سال اي بود، شنيد که پدر و مادرش درباره برادر کوچکترش صحبت مي کنند، فهميد که برادرش سخت بيمار است و آنها پولي براي مداواي او ندارند. پدر به تازگي کارش را از دست داده بود و نمي توانست هزينه جراحي پر خرج برادر را بپردازدو سارا شنيد که پدر آهسته به مادر گفت: فقط معجزه مي تواند پسرمان را نجات دهد.

سارا با نارحتي به اتاق خوابش رفت و از زير تخت قلک کوچکش را درآورد. قلک را شکست، سکه ها را روي تخت ريخت و آنها را شمرد، فقط 5 دلار.

بعد آهسته از از در عقبي خانه خارج شد و چند کوچه بالاتر به داروخانه رفت. جلوي پيشخوان انتظار کشيد تا داروساز به او توجه کند ولي داروساز سرش شلوغ تر از آن بود که متوجه بچه اي هشت ساله شود.

دخترک پاهايش را به هم زد و سرفه کرد ولي داروساز توجهي نمي کرد، بالاخره حوصله سارا سر رفت و سکه ها را محکم روي شيشه پيشخوان ريخت.

داروساز جا خورد و رو به دخترک کرد و گفت: چه مي خواهي؟

دخترک جواب داد : برادرم خيلي مريض است، مي خواهم معجزه بخرم، داروساز با تعجب پرسيد : ببخشيد؟!

دخترک توضيح داد: برادر کوچک من، داخل سرش چيزي رفته و بابايم مي گويد که فقط معجزه مي تواند او را نجات دهد، من هم مي خواهم معجزه بخرم، قيمتش چقدر است؟

داروساز گفت: متاسفم دختر جان ولي ما اينجا معجزه نمي فروشيم

چشمان دخترک پر از اشک شد و گفت: شما را به خدا ، او خيلي مريض است، بابايم پول ندارد تا معجزه بخرد اين هم تمام پول من است، من کجا مي توانم معجزه بخرم؟

مردي که گوشه ايستاده بود و لباس تميز و مرتبي داشت، از دخترک پرسيد: چقدر پول داري؟

دخترک پولها را از کف دستش ريخت و به مرد نشان داد، مرد لبخندي زد و گفت: آه چه جالب فکر مي کنم اين پول براي خريد معجزه برادرت کافي باشد!

بعد به آرامي دست او را گرفتو گفت: من مي خواهم برادر و والدينت را ببينم، فکر مي کنم معجزه برادرت پيش من باشد.

آن مرد، دکتر آرمسترانگ فوق تخصص مغزو اعصاب در شيکاگو بود.

فرداي آن روز عمل جراحي روي مغز پسرک با موفقيت انجام شد و او از مرگ نجات يافت.

پس از جراحي ، پدر نزد دکتر رفت و گفت: از شما متشکرم، نجات پسرم ي: معجزه واقعي بود، مي خواهم بدانم چگونه مي توانم بابت هزينه جراحي از شما تشکر کنم و هزينه آن را پرداخت کنم

دکتر لبخندي زد و گفت: فقط کافي است 5 دلار پرداخت کنيد

لحظه هاي زندگي

tanhaieha — Sat, 14 Jan 2006 09:10:33 GMT

تو زندگي لحظه هايي هست که احساس مي کني دلت واسه يکي تنگ شده

اونقدر که دلت مي خواد اونارو از روياهات بگيري و واقعا بغلشون کني

وقتي که در شادي بسته ميشه، يه در ديگه باز ميشه

ولي اغلب اوقات ما اينقدر به در بسته نگاه مي کنيم که اون دري رو نمي بينيم که واسمون باز شده

دنبال ظواهر نرو، اونا مي تونند گولت بزنند

دنبال ثروت نرو، چون براحتي از کفت ميره

دنبال کسي برو که خنده رو رو لبت ميشونه

چون فقط يه لبخند ميتونه کاري کنه که يک شب تاريک روشن به نظر برسه

اوني رو پيدا کن که باعث ميشه قلبت لبخند بزنه

خوابي رو ببين که آرزوشو داري

اونجايي برو که دلت مي خواد بري

اوني باش که دلت مي خواد باشي

چون تو فقط يه بار زندگي مي کني

و فقط يه فرصت واسه انجام تمام کارهايي که دلت مي خواد انجام بدي داري

بذار اونقدر شادي داشته باشي که زندگيتو شيرين کنه

اونقدر تجربه که قويت کنه

اونقدر غم که انسان نگهت داره

و اونقدر اميد که شادت کنه

شادترين مردم لزوما بهترين چيزا رو ندارن

اونا فقط از چيزايي که سر راهشون مياد بهترين استفاده رو مي کنن

روشنترين آينده ها هميشه بر پايه يه گذشته فراموش شده بنا ميشه

تو نميتوني تو زندگي پيشرفت کني مگه اينکه اجازه بدي خطاها و رنجهاي روحي گذشتت از ذهنت بره

وقتي به دنيا اومدي، گريه مي کردي

و هر کسي که اطرافت بود مي خنديد

يه جوري زندگي کن که آخرش

تو کسي باشي که ميخندي و هر کسي که اطرافته گريه کنه

سالها رو نشمر ـ ـ خاطره ها رو بشمر...

مقياس عمر تعداد نفسهايي نيست که فرو ميبريم

بلکه لحظه هاييست که نفسمونو بيرون ميديم

قفس

tanhaieha — Sun, 20 Nov 2005 21:10:28 GMT

‏بستند در اين باغ راه پيش و پس ما

‏ما بي‌ خبر و هانهٔ ما شد قفس ما

‏آزرده چنانيم ز گردون که بر آيد

‏از سينه همه ناله به جاي نفس ما

‏گر شکوه ز بي‌ رحمي‌ صياد بر اريم

‏جز پنجهٔ گلچين نبود دادرس ما

‏امريست که در قافلهٔ عشق و جواني‌

‏گوشي‌ نشنيد ست نواي جرس ما

‏خواهيم رسد نالهٔ ما آن سوي ديوار

‏بنگر که از اين باغ چه باشد هوس ما ؟

sohrab

tanhaieha — Thu, 27 Oct 2005 11:34:33 GMT

بهانه

tanhaieha — Thu, 27 Oct 2005 11:15:32 GMT

Nieuwe pagina 1

بهانه

بي تو
نه بوي خاك نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسكينم
چرا صدايم كردي
چرا ؟
سراسيمه و مشتاق
سي سال بيهوده در انتظار تو ماندم و نيامدي
نشان به آن نشان
كه دو هزار سال از ميلاد مسيح مي گذشت
و عصر
عصر واليوم بود
و فلسفه بود
و ساندويچ دل وجگر

nima

tanhaieha — Mon, 17 Oct 2005 21:44:33 GMT

nima

tanhaieha — Mon, 17 Oct 2005 21:34:33 GMT

tanhaieha — Fri, 19 Aug 2005 18:33:33 GMT

مغرور طول عمر مشو، نصف او شب است

وآن نصف روز هم،همه در محنت و تب است

ساقي بيار،باده گلفام عافیت

کاين جان عاريت شده،هرلحظه برلب است